قطعه ما شعری است که به صورت موشح سروده شده است.

پرورده در دامان خود الوند عاشق پیشه ای                                 کز مهرورزیهای خود ما را مسخر کرده است

ریزد ز دستانش هنر چون ابر پر دُر و گهر                                   مسهور انگشتان خود چندین هنرور کرده است

واله شود بیننده از گل های رنگارنگ او                                    بستان خود زین نقش ها ارژنگ دیگر کرده است

یک شاخه گل با صد حسن پرورده در صحن چمن                      تا بزم تو و او و من پر زیب و زیور کرده است

زنبق، سپرغم، ضمیران، با لاله آتش فشان                               پرورده فرد و توامان تا جان معطر کرده است

موزش لطیف و دلپذیر در بوستانی کم نظیر                              گویی که آب و انگبین از حوض کوثر کرده است

لیمو و نارنگی او در سردسیری شهر او                                  بی های وهوی وگفتگو غوغا و محشر کرده است

کانون رنگ سبز پیوند مهر و دوستی                                      در کام هر دانش پژو، قند مکرر کرده است

زرد و سپید و قرمز و نارنجی و نیلوفری                                  این رنگ ها در کار گل از سوی داور کرده است

از عطر گل هایی که در گلخانه اش پیچیده است                     خوشبو مشام دوستان از مشک ازفر کرده است

در شهر اکباتان نه، بل شیراز هم از عطر خود                          گلخانه در گلخانه چون کاشان و قمصر کرده است

هرچند حمدی را زبان الکن بود در وصف گل                            لیکن به قدر همتش این زیب دفتر کرده است

پرویز ملک زاده حرف اول دوازده بیت موشح می باشد

ارادتمند علی اصغر حمدیه

۹۲/۱۱/۴

گلباز شهره هگمتانه

گلباز شهره گشته در این شهری                                   شهری که هست شهره به گلهایش

گلهای بی بدیل جهان آرا                                           گلهای شهره در همه تاریخ

چون بوعلی که صدر مشاهیر است                              گل هست و گل کلام و گلاب آوا

بابای رند و سوته دل این شهر                                    عین القضات و خواجه رشید ما، چون دسته گلند

از دسته های گل، صد پرده بهترند                               گلباز شهره گشته در این شهری

گویا که بی امان

عاشق به سبز بودن شهرستان

عاشق به سبز بودن این استان

عاشق به سبز بودن ایرانی

احسن به این هنر

مردم ز فکر سبز- منهم به شعرتر، بی وقفه یاورت

احسن بر این سلیقه و بر شیر مادرت

ای سبز کار و سبز مرام، اینک

از ما درود بر تو که گل بازی،

از ما درود بر تو که گل خواهی،

از ما درود بر تو که گل کاری

آری، پرویز نیک زاده ملک زاده

شهدت بکام باد

عیشت مدام باد

همدان نوروز ۱۳۷۹ خورشیدی محمد سماوات خادم